chillandi á kantinum með fullan bílinn af jennnnifer lopezz...

ó nei... me wish... well.. no, not really en það væri samt held ég skárra en the current situation.. síminn stoppar ekki andskotinn hafi það.. og röddin er alveg í fokki.. eikkur gaur sem hringdi minntist jafnvel á það áðan.. eeeehhh, ótei... eníveis.. var í eldhúsinu... þurfti að galdra fram hádegismat úr engu.. eldabuskan fór í frí og þau vissu ekkert hvenær ég kæmi aftur þannig að það var ekkert pantað til að ekkert myndi skemmast og svo mætti mín bara í vinnuna.. sem betur fer hafði brauðpöntun slysat í gegn svo ég hafði það.. þetta reddaðist.. og það verða allir skápar og skúffur fullar af eikkuru matarkyns á morgun svo þetta verður alltílæ.. var dáldið yfirþyrmandi þegar ég mætti í morgun og vissi hreinlega ekkert hvar ég átti að byrja.. alveg lost!!! var eila komin á þá skoðun að það væri best að biðja írisi að reka mig...
afhverju er síminn með þessi læti.. afhverju trúir fólk mér ekki þegar ég segi að þessi eða hinn sé í símanum eða með eikkurn hjá sér eða vottever... erla björk sagði að veikindaröddin mín hljómaði svo einlæg.. ;) en ég meina, afhverju í ósköpunum ætti ég að ljúga að þessu fólki?? ekki græði ég neitt á því..
imaginary scenario : ég: hallóóóóó... (ég svara ekki svona í símann samt, just for the record)man on phone: get ég fengið að tala við jón jónsson? (það vinnur enginn jón jónsson hérna) ég: hann er í símanum... (sénsinn að ég segi bara 'hann er í símanum' og svo ekkert meir. það kemur löng ræða) man on phone hangs up and i laugh and laugh cause jón jónsson isn't on the phone at all... WHY??? what's the point... æi, þetter stupid.. ég er stupid.. ég þarf nauðsynlega að komast aðeins frá símanum og hósta úr mér nokkrum líffærum..